Op hoop van zegen - Senegal

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Op hoop van zegen - Senegal

Bericht  ClaudiaSenegal op za okt 11, 2008 11:17 am

358. Eintrag
Absender: Claudia
Email: tukisenegal@hotmail.com
URL:

Betreff: Op hoop van zegen - Senegal

Afgelopen week stond in het NRC een compleet verslag over de opvoering van het oer Hollandse toneelstuk Op Hoop van Zegen


Ook in Dakar wordt de vis duur betaald Door Pauline Bax Op Hoop van Zegen in Senegal Zo passend dat je je afvraagt waarom niemand er eerder opkwam De bewerkte versie van Op Hoop van Zegen trekt deze maand langs de kust van Senegal. In Dieuna Diaffé, (dure vis) is vissersweduwe Kniertje een stevige Afrikaanse mama. Het is zo druk op het strand dat de halve cirkel plastic stoelen amper opvalt. Er wordt vis verkocht op scheve tafels, er wordt met horloges uit China geleurd, er wordt gekookt, gebedeld en gevoetbald. Paardenkarren draven langs de vloedlijn. Spichtige kinderen spelen in houten visserskanos die zij aan zij in het zand liggen. Op de achtergrond de oceaan. Senegal op zondag. Een schilderachtigere locatie bestaat niet voor Op Hoop van Zegen, het oer-Hollandse drama van Herman Heijermans dat het barre bestaan van vissers aan de kaak stelt. Een man tikt op een microfoon en roept iedereen op te komen kijken. De kinderen zijn er als eerste bij, giechelend, opgewonden. De voetballers en de vissers aarzelen nog - theater kennen ze alleen van horen zeggen. Ze worden pas nieuwsgierig als drie muzikanten op hun trommels roffelen en een jonge vrouw de Saba begint, een wilde Senegalese dans waarbij de armen en benen alle kanten uit vliegen. Zij blijkt Jo te zijn, de verloofde van visser Geert, die hier ineens Madiama heet, op blote voeten loopt en een vale broek draagt die omhooggehouden wordt met een stuk touw. Vissersweduwe Kniertje is een Afrikaanse mama geworden, een stevige vrouw zonder een spoor van onderdanigheid, en reder Bos is een Big Man die een zonnebril draagt. Dieuna Diaffé, of Dure Vis, is een bewerkte versie van Op Hoop van Zegen die deze maand langs de kust van Senegal trekt. Ook wie geen Wolof spreekt, de lingua franca van Senegal, kan de grote lijn aardig volgen. Het plot is overeind gebleven, maar de franje is geschrapt. Het verhaal is teruggebracht tot de essentie: de arme weduwe Kniertje, die zich onder druk gezet voelt door een rijke reder, levert haar laatste twee zoons uit aan de golven. Tot zover de grauwe, gure wereld van Heijermans. Regisseurs Anna Rottier en Pape Samba Sow hebben er een door en door Senegalese voorstelling van gemaakt, geestig en extravert als de Senegalezen zelf, met actrices die zingen en dansen en acteurs die het publiek met slapstickachtige trucs bij de les houden. De begeleiding komt van traditionele instrumenten als de tama, een hol klinkende okseltrommel die de meest dramatische scènes ondersteunt. De reder drinkt gembersap en komt aangereden op een paardenkar; de vissersvrouwen zijn jong, lenig en beeldschoon in jurken van Oumou Sy. Op Hoop van Zegen tussen visnetten en platgetrapt vuilnis in achterbuurten aan zee, met vissers als belangrijkste doelgroep. Hier kan het nog. En het is zo passend dat je je afvraagt waarom niemand er eerder is opgekomen. Het idee komt van Maaike Cotterink (27), die haar scriptie ontwikkelingsstudies schreef over de Senegalese visserij. Ze verdiepte zich in een veel gepraktiseerde vorm van visserij waarbij kleine vissers meeliften op grote, industriële schepen van buitenlandse reders. Zo kunnen ze met hun houten pirogues verder de zee opgaan. Het moederschip geeft hen water, eten en een slaapplek, en koopt de vangst op. De vissers blijven drie maanden op zee en werken zeven dagen per week, 16 uur per dag, onder omstandigheden die verbluffend veel lijken op die van Nederlandse vissers aan het begin van de vorige eeuw. Cotterink haalde op aandringen van haar scriptiebegeleider Op Hoop van Zegen uit de bibliotheek. Vast een oubollig stuk, dacht ze. Maar ze kreeg meteen kippenvel. Vooral bij de dialoog tussen Geert en reder Bos, waarbij Geert de arbeider vertegenwoordigt en reder Bos het kapitaal. Daarin worden beide kanten belicht: die van de visser die keihard moet werken en de reder die voor alle kosten opdraait. Toen ik dat las, dacht ik: het zou te gek zijn om dit in Senegal te laten zien. Ze vond een partner in Theatre Embassy in Amsterdam, dat theater naar ontwikkelingslanden brengt. Ook in Senegal sloeg haar plan aan. Cotterink vroeg vissers wat ze zingen terwijl ze de vangst binnenhalen en verwerkte die liederen in het stuk. In de geest van Heijermans, die de aandacht wilde vestigen op sociale misstanden, hopen de initiatiefnemers dat Dure Vis een debat aanzwengelt. Aan de première begin deze maand in de kuststad Saint-Louis werd een discussieforum gekoppeld waaraan vakbonden en regeringsvertegenwoordigers deelnamen. Toch is het in eerste instantie een artistiek project, aldus Ruth Roukema van Theatre Embassy. Er wordt geen oplossing aangedragen of gezegd wat er moet veranderen. Het drama eindigt in gejammer en gesnik zoals het hoort, nadat de dood zich heeft aangekondigd in de vorm van vier anonieme zeemannen wier puntige capuchons dreigend afsteken tegen de blauwe lucht. Maar op weg naar het slot wordt opvallend veel gelachen, want juist de tragische scènes zijn bron van leedvermaak en applaus. Was dat een Néderlands toneelstuk?, reageert toeschouwer Moussa Diagne even later verbaasd. Wat vreemd. Het ging echt over ons. Te gek om dit in Senegal te laten zien Studente Maaike Cotterink



Enkele links:
Officiele site:
http://www.durevis.nl/

Fotoverslag: http://www.cnv.nl/home/nieuws/artikel/27241/?tx_ttnews%5Byear%5D=2008&tx_ttnews%5Bmonth%5D=01&cHash=1d318e0b45&PHPSESSID=13c40406a3f8fe2d00671de6507de2ac


28.1.2008 um 12:14
--------------------------------------------------------------------------------
1. Antwort
Absender: Tope
Email: vanhoudt703@hotmail
URL:

Betreff: Op Hoop Van Zegen trekt tranen op het strand van Senegal
Dank je wel, Claudia.

Onder deze titel vond ik een tijd geleden een artikel over de opvoering in Senegal van Op Hoop van Zegen (Hemmy van Reenen in De Stentor van 5 januari 2008).

Ik zette de link reeds op het SeneGambiaprikbord: http://www.destentor.nl/zwolle/article2416970.ece

Leuk om nu een compleet verslag te kunnen lezen.

29.1.2008 um 13:00:49

ClaudiaSenegal
Admin

Aantal berichten : 534
Registratiedatum : 09-10-08
Leeftijd : 44
Woonplaats : Het Schone Limburgse Land (NL)

Profiel bekijken http://senegal.actieforum.com

Terug naar boven Go down

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum